7 sierpnia 2026 r. weszła w życie ustawa frankowa. Piszą o niej wszyscy: wstrzymanie rat, posiedzenia niejawne, zeznania na piśmie. Znacznie mniej mówi się o tym, kogo ta ustawa w ogóle nie obejmuje.
Ustawa z 29 maja 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 985) ma własny, zamknięty zakres zastosowania. W art. 2 ustawodawca wyłączył cztery grupy spraw:
- roszczenia dochodzone w postępowaniu grupowym (art. 2 ust. 3),
- roszczenia dochodzone w postępowaniu upadłościowym i restrukturyzacyjnym (art. 2 ust. 3),
- sprawy o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego (art. 2 ust. 2),
- sprawy o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (art. 2 ust. 2).
Co to oznacza w praktyce: osoba, której roszczenie jest dochodzone w postępowaniu grupowym, nie skorzysta z automatycznego wstrzymania spłaty rat. Ta sama umowa, ta sama klauzula przeliczeniowa, inna droga procesowa, inny skutek.
Kogo ustawa obejmuje, choć się tego nie spodziewa
W drugą stronę ustawa sięga dalej, niż sugeruje jej nazwa. Zgodnie z art. 1 ust. 2 stosuje się ją także do spraw z udziałem:
- spadkobiercy konsumenta, z którym została zawarta umowa kredytu,
- konsumenta, który przystąpił do długu z takiej umowy albo za niego poręczył,
- osoby ponoszącej odpowiedzialność rzeczową za spłatę, czyli na przykład właściciela nieruchomości obciążonej hipoteką.
Dla części z tych osób to pierwsza informacja, że w ogóle mogą być stroną takiego postępowania. Kredyt brali rodzice, hipoteka obciąża odziedziczoną nieruchomość, a ustawa mówi o nich wprost.
Warto też pamiętać, że ustawa obejmuje nie tylko umowy kredytu: art. 1 ust. 1 pkt 2 wymienia także umowy pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego.
Co sprawdzić, zanim wstrzymasz spłatę rat na podstawie ustawy
Zanim wstrzymasz spłatę rat, sprawdź dwie rzeczy: czy sprawa mieści się w zakresie ustawy i czy odpis pozwu został bankowi doręczony. Więcej o prowadzeniu spraw frankowych: sprawy frankowe.
Alan Kolkowski, radca prawny, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Toruniu, nr wpisu Tr-1138. Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa wymaga indywidualnej analizy.